همزاد دیجیتال، همتای دیجیتال یا دوقلوی دیجیتال (Digital Twin) عناوینی است که به یکی دیگر فناوری‌های استراتژیک معرفی ‌شده از سوی گارتنر اطلاق می‌شود. «بیان دیجیتالی از یک موجودیت یا سیستم در دنیای واقعی» که اخیرا سروصدا‌های زیادی در همایش‌ها و رویداد‌های فناوری برپا کرده است. همزاد‌های دیجیتال که بخشی از اینترنت اشیا محسوب می‌شوند، به اشیای واقعی محیط پیرامون متصل ‌شده و اطلاعاتی را در مورد همزاد خود ارائه می‌دهند، عملکردها را بهبود می‌بخشند، به تغییرات پاسخ می‌دهند و از این طریق ایجاد ارزش افزوده می‌کنند.

دیوید کلیرلی در این باره می‌گوید:

«با چیزی بالغ بر ۲۱ میلیارد حسگر متصل به اشیا تا سال ۲۰۲۰ میلادی، در آیند‌ه‌ای نزدیک، میلیاردها شی در جهان همزاد یا همتای دیجیتال خواهند داشت.»

اساساً، همزاد‌های دیجیتال به مدیریت ثروت کمک بسزایی می‌کنند، اما در نهایت، هدف آنها ارتقای کارایی و بینش عملیاتی، نحوه استفاده از محصولات و چگونگی بهبود آنها است. در صورتی که از چارچوب اینترنت اشیا خارج شویم، همزاد‌های دیجیتال پتانسیل قابل ملاحظه‌ای برای اتصال به غیر از اشیاها از خود نشان می‌دهند و می‌توان امیدوار بود که در آیند‌ه‌ای نه چندان دور، این همزاد‌های دیجیتال به‌صورتی پویا در جنبه‌های مختلف جهان با یکدیگر، اشیا و عوامل دیگر ارتباط برقرار کرده و در قالب فناوری هوش مصنوعی، در فرایند‌های شبیه‌سازی و تحلیل‌های پیشرفته نفوذ کنند.

دیدگاه گارتنرمقالات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *